LOCATIE & TIJDEN

Het Stift 13, 

7595 LE, Weerselo

info@restaurantdestiftsschuur.nl

 

wo. tot en met zo. geopend vanaf 11.00 uur

Diner, aan tafel tot 20.00 uur

Hier vindt u de dagen met de aangepaste openingstijden.

RESERVERINGEN

  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon

U kunt reserveren via

+31 541 661 420

© 2016 Restaurant De Stiftsschuur - Creatie en realisatie, Vliegende Varkens

Momenteel hebben wij plek voor:

- gedreven en spontane medewerker in de bediening die past in ons frisse en jonge team voor een aantal vaste uren per week

- BLOG -

WIJ INSPIREREN U GRAAG OP ONZE BLOG. DAARNAAST TREFT U HIER MEER INFORMATIE OVER DE STIFTSSCHUUR.

Stiftswandeling

Speciaal voor u hebben wij een prachtige wandeling uitgestippeld door Het Stift. Deze route laat u de mooie plekjes van het Stift zien. U kunt op de helft van de route kiezen tussen een lange en korte variant. U kunt hier de route downloaden als PDF.


U start met uw rug naar het restaurant. Aan uw linkerkant ziet u de stiftshuizen, daar gaat de route langs. 

 

Indirect zijn de Stiftshuizen de voortzetting van de Westvleugel van het middeleeuwse klooster. Van de huidige gerestaureerde Stiftshuizen zijn het middelste, hoge pand en het rechter losstaande pand (ooit spijker of voorraadschuur) in het begin van de 19e eeuw gesloopt en pas in 1974 weer helemaal opgebouwd.

 

Het linkerpand daarentegen is wel altijd blijven staan. Dit huis was een belangrijk huis, want dit was de woning van de Vrouwe van Weerselo, de “priorin” van de protestantse Stiftdames, ten onrechte ook wel aangeduid als abdis, vandaar abdis huis. Het gebouw hoorde wel bij de gebouwen die rond 1730 verkocht werden. 

 

Het kwam in handen van de familie Bentinck-Weleveld, zoals de wapensteen boven de ingang aangeeft. De verweerde en deels afgehakte wapensteen is bij een restauratie in 1936 geheel vernieuwd.

 

In 1806 kocht ds. G.W. Stork het Stiftshuis van de familie Du Tour van de Bellinkhof, ook geschreven als Bellinckhave, die evenals zoveel andere edelen in de Franse tijd in de problemen was geraakt. Dominee Stork ging in het huis wonen, dat daardoor de pastorie van het Stift wordt genoemd. Ook zijn opvolger J.H. Stork gebruikte de pastorie tot aan zijn dood. Tussen 1900 en 1920 werd het bewoond door enkele huisartsen en daarna tot 1933 werd het bewoond door de directeur van de zuivelfabriek. Na een flinke restauratie werd het aan enkele diaconale instellingen verhuurd. Na de Tweede Wereldoorlog is het in de jaren ’50 en het begin van de jaren ’60 een vormingscentrum van de Nederlands-Hervormde Kerk geweest. Tenslotte heeft het tot 1974 een aantal jaren leeg gestaan.

 

In 1974 werd alles gerestaureerd. De Stiftshuizen staan er nu dus weer in hun 18e eeuwse allure. In die tijd waren ze door de adellijke families particulier bewoond. Tegenwoordig wordt het Stiftshuis particulier bewoond.

 

Volg het pad langs de huizen en ga aan het eind linksaf. 
U gaat nu achter de tuinen van de stiftshuizen langs.

Als u de begraafplaats aan de rechterkant ziet gaat u tussen de twee beuken door rechtsaf. Houd de begraafplaats nu aan uw linkerhand en loop richting de Bornsestraat.

 

Tot na de middeleeuwen werd er op het Stift begraven in de kerk en op het kloosterkerkhof. Het kloosterkerkhof lag tussen de kerk en de put, aan de voorkant van de kerk. Het gewone kerkhof lag aan de achterkant, tussen de kerk en de school. Sinds het midden van de 19e eeuw ligt de begraafplaats in het voormalige bosgebied buiten de gracht.

 

U gaat tussen de weilanden door richting de straat. Daar slaat u linksaf. Links ligt de kosterij, al sinds mensenheugenis woont op deze plaats de koster van het Stift.

 

De route vervolgt een stukje langs de weg en u gaat de eerste weg links in. Deze weg gaat over in een zandweg.

 

Na ongeveer 200 meter komt u langs het Mariakapelletje.

 

Een Mariakapel is een kapel, gewijd aan Maria, de moeder van Jezus. Zij neemt een hele belangrijke plaats in, in de Rooms-katholieke Kerk. Een Mariakapel is een apart gebouwtje, waar Maria wordt geëerd en waar je tot Maria kunt bidden en haar kunt aanroepen bij ziekte, zorgen, pijn en verdriet, en steun in het algemeen. De bezoekers vragen om "kracht" en "genade", steken een kaarsje aan en plaatsen bloemen.

 

Als u de lange route wilt volgen gaat u hier rechtsaf.

 

Lange route: U volgt hier het zandpad, u houdt links aan op de T splitsing en komt vanzelf het dorp Weerselo in. Daar gaat u links tussen de hekjes door. De eerste weg links is een zandpad, hier gaat u ook weer in. Als u rechts een pad tussen de weilanden ziet slaat u daar in. U kunt hier verder gaan bij #.

 

Als u de korte route volgt gaat u linksaf. 

 

Het eerste pad (tussen de weilanden) gaat u links in.

 

# Als u de weg tussen de weilanden gevolgd hebt gaat u meteen linksaf, voor de voormalig burgemeester woning langs.

 

In 1811 ontstond de gemeente Weerselo. De eerste burgemeester (toen schout) werd beëdigd in de Stiftskerk. Eerst was er een gehuurde ruimte op het Stift voor het gemeentehuis, later was het gevestigd in de huurwoning van de burgemeester, een verbouwd los hoes uit ongeveer 1750. Pas in 1898 kreeg de gemeente Weerselo een eigen gemeentehuis, naast de burgemeesterswoning. Tot 1955 is het gemeentehuis hier gevestigd geweest, daarna is het verhuisd naar het dorp.

 

U gaat nu vanzelf het Stiftse bosje in. Als het seizoen ernaar is zijn hier heerlijke bramen of vlierbessen/bloesem te plukken.

 

Als u het bosje weer uit bent gaat u rechtsaf, achter de stiftsschool langs.

 

Het is niet precies bekend in welk jaar de Stiftsschool werd gebouwd. In 1795 wordt melding gemaakt van een school, waarvan wordt aangenomen, dat deze op dezelfde plek stond als het huidige gebouw. Het zal een Markenschooltje zijn geweest voor de kinderen van het omringende platteland. Tot ver in de 19e eeuw was het een eenmansschool, ook al beliep het aantal leerlingen meer dan honderd. De privaten waren nog in de lokalen. In het begin van de 20e eeuw, toen een leerlingenaantal van 120 à 130 niet ongebruikelijk was beschikte de school over drie lokalen.

 

Na de financiële gelijkstelling van het openbaar en bijzonder onderwijs kreeg het dorp Weerselo een eigen katholieke lagere school. Het aantal leerlingen van de Stiftsschool liep daardoor tot een kwart of minder terug. Net in deze tijd werd ook de elektrificatie van de gemeente Weerselo tot stand gebracht. Twee van de drie klaslokalen van de Stiftsschool werden toen ingericht voor het Gemeentelijk Electriciteits Bedrijf, waarvan één als garage.

 

Het schoolgebouw is in 1976 geheel verbouwd en gerestaureerd, er werden 2 klaslokalen en een directeurskamer gemaakt. Omdat het aantal leerlingen terugliep was de gemeente genoodzaakt om de school in juli 2001 te sluiten. Het pand is in het voorjaar van 2003 verkocht aan de St. Vrienden van het Stift in Weerselo.

 

U volgt het kleine smalle paadje tussen de bomen door rechts/rechtdoor en slaat aan het einde linksaf. U komt nu langs verschillende monumentale panden.
U slaat de eerste weg links weer in.

 

Aan de linkerkant ziet u de Stiftskerk. 

 

Het centrale gebouw op Het Stift is in alle opzichten de Stiftskerk. Niet alleen vanwege haar omvang, ouderdom en religieuze betekenis, maar ook omdat zij alle eeuwen door, in alle episodes uit de geschiedenis van Het Stift, actief heeft gefunctioneerd. In de Middeleeuwen als klooster- en parochiekerk, daarna als Stiftskerk van de Hervormde gemeente. In deze laatste hoedanigheid functioneert zij nog steeds. De betekenis van de overige gebouwen is over het algemeen maar tot een bepaald tijdvak beperkt gebleven.

 

Toen Hugo van Buren rond 1140 zijn commune vestigde, had Weerselo al een kapel. Deze zal van hout geweest zijn. Sinds 1178 was deze kapel, inmiddels kloosterkerk geworden, officieel toegewijd aan de Heilige Remigius, de bisschop die Clovis doopte en die daarom ook wel genoemd word de apostel van de Franken. Het zou heel goed mogelijk kunnen zijn dat in deze periode de kerk al van steen was. In de muren van huidige kerk zijn brokken ijzeroer verwerkt. De kerk heeft nu vier traveeën. Elk gedeelte van een kerk, dat door een afzonderlijk gewelf wordt overspannen, heet een travee. De aquarel van Schouwman uit de 18e eeuw leert ons, dat de kerk oorspronkelijk vijf traveeën heeft gehad. De meest westelijke travee, 6,20 m lang, is echter rond 1800 afgebroken, maar de funderingen ervan zijn nog aanwezig.

 

Naast de kerk ziet u weer het restaurant waar de wandeling begonnen is. Tijd voor een kopje koffie, een hapje eten of een drankje?

 

Op de plaats waar nu Restaurant De Stiftsschuur staat heeft waarschijnlijk vroeger een kapittelhuis gestaan. De kapittelzaal was een zaal voor ontvangst of om in te vergaderen. Het kapittel huis diende al ver voor de Franse tijd als schuur; als paardenstalling en wagenschuur om precies te zijn

 

Op de tekening van Tavenier uit circa 1786 heeft de schuur een dubbel puntdak, niet bepaald een kapittelhuis. Het is best mogelijk dat de benaming kapittelhuis voor de schuur van 1820 berust op verkeerd begrepen termen of aanduidingen. In 1820 werd de schuur eigendom van ds. Stork sr. Hij zal hier zijn paard en wagen gestald hebben en zijn gereedschappen hebben opgeborgen. In 1952-53 is de oude schuur gerestaureerd, verbouwd en verfraaid door de architect en heemkundige Jan Jans. Hierna werd de Stiftsschuur gebruikt als recreatieruimte.

 

Meneer Buisman, de toenmalige beheerder van het Stiftshuis, dat een pension was, had in de schuur een bar ingebouwd. ‘s Avonds kon men daar dan koffie, koeken, frisdrank of een pilsje kopen, tv kijken, een spelletje doen of een kaartje leggen. Iedere vrijdag werd er een bonte avond georganiseerd. In de wintermaanden kwamen er geen gasten. De Stiftsschuur werd dan gebruikt voor toneelopvoeringen, de kerstviering van de zondagsschool, bruiloften etc. Sinds 1967 is de Stiftsschuur in gebruik als gelijknamig restaurant. De eerste eigenaresse van de schuur was mevrouw Aaltje Huizink-Nes die later nog jaren op Het Stift heeft gewoond en in 2005 op 93-jarige leeftijd overleed.

 

Nu wordt de Stiftsschuur nog steeds als restaurant gebruikt. Een heerlijke plek waar u kunt genieten van pure gerechten en eerlijke smaken en kunt genieten van de rust van deze nostalgische plek.

Please reload